واکنش های ابتلا به اورمی چیست؟

واکنش های ابتلا به اورمی چیست؟

اورمی مرحله پایانی بیماری مزمن کلیوی است. به دلیل نارسایی شدید کلیه، مواد زائد متابولیک و سموم در بدن نمی توانند به طور طبیعی تخلیه شوند و باعث ایجاد یک سری علائم بالینی می شوند. درک واکنش‌های اولیه و علائم معمول اورمی به شما کمک می‌کند تا به دنبال مراقبت‌های پزشکی باشید و به موقع در درمان مداخله کنید. در زیر واکنش ها و اطلاعات رایج در مورد اورمی آمده است.

1. علائم شایع اورمی

2. شاخص های تست آزمایشگاهی اورمی

3. علل اورمی و گروه های پرخطر

اورمی معمولاً به تدریج از بیماری مزمن کلیوی (مانند نفروپاتی دیابتی، نفروپاتی فشار خون بالا، نفریت مزمن) ایجاد می شود. گروه‌های زیر از مردم باید هوشیار باشند:

• دیابتی ها: هیپرگلیسمی طولانی مدت به گلومرول ها آسیب می رساند.
• بیماران فشار خون بالا: کنترل ضعیف فشار خون منجر به تصلب شرایین کلیه می شود.
• بیماران بیماری خود ایمنی: مانند لوپوس اریتماتوز سیستمیک.
• افرادی که سابقه خانوادگی بیماری کلیوی دارند: بیماری ارثی کلیه خطر بیشتری دارد.

4. چگونه از اورمی پیشگیری و درمان کنیم؟

1.مداخله زودهنگام: قند خون و فشار خون را کنترل کنید و عملکرد کلیه را به طور منظم کنترل کنید.

2.مدیریت رژیم غذایی: رژیم غذایی کم نمک، کم پروتئین و فسفر محدود برای کاهش بار کلیه ها.

3.درمان جایگزین: دیالیز (همودیالیز یا دیالیز صفاقی) یا پیوند کلیه درمان های اصلی مرحله نهایی بیماری هستند.

4.مدیریت عوارض: اصلاح کم خونی، تنظیم متابولیسم کلسیم و فسفر و بهبود سلامت قلب و عروق.

نتیجه گیری

علائم اورمی پیچیده و سیستمیک هستند و شناسایی زودهنگام و درمان فعال بیماری اولیه کلیدی است. اگر احساس خستگی غیر قابل توضیح، ادم یا کاهش برون ده ادرار دارید، توصیه می شود در اسرع وقت به دنبال مراقبت های پزشکی باشید تا عملکرد کلیه خود را بررسی کنید تا از بدتر شدن وضعیت به مرحله غیرقابل برگشت جلوگیری کنید.